Viyolonsel çalışmasında ağrı olağan sayılmaz; doğru oturuşla çalışan öğrenci yorulur ama ağrımaz.
En sık görülen bölgeler bel, omuz, sol bilek ve sol el başparmağıdır. Ağrının yeri sorunun kaynağını gösterir.
Bel ağrısı çoğunlukla sandalye yüksekliğinden ya da öne eğilmekten kaynaklanır. Sandalye yüksekliği gözden geçirilir.
Omuz ağrısı yükselen omuzdan doğar ve omuz indirildiğinde azalır.
Sol bilek ağrısı, bileğin sapa doğru bükülmesiyle ilgilidir ve düz tutuşla giderilir. Düz bilek parmak hareketini serbest bırakır.
Başparmak ağrısı sapın arkasından fazla bastırılmasından kaynaklanır. Sapa fazla baskı uygulanmaz.
Başparmak sapı kavramaz; yalnızca hafif bir temas noktası oluşturur. Kavrama alışkanlığı erken düzeltilir.
Parmak uçlarında ilk haftalarda hassasiyet görülebilir ve bu geçicidir. Hassasiyet zamanla dayanıklılığa dönüşür.
Çalışma süreleri bölünerek uygulanır ve yirmi dakikalık iki bölüm daha güvenlidir. Bölünmüş çalışma dikkati de korur.
Ağrı sürüyorsa eğitmenle oturuş yeniden gözden geçirilir ve gerekirse hekime başvurulur. Neden bulunmadan süre artırılmaz.
Derslerimizde çalışma süresi ve duruş, kursiyerimizin fiziksel rahatlığı gözetilerek düzenlenir. Hekim görüşü gerektiğinde alınır.