Viyolonselde aynı ses birden çok biçimde çalınabilir ve her biçim farklı bir renk üretir. Renk dağarı zamanla genişler.
Birinci değişken yayın eşiğe olan uzaklığıdır; eşiğe yaklaştıkça ses parlaklaşır ve sertleşir. Tuşeye doğru kaydırıldığında ise ses yumuşar ve yumuşak ve şeffaf bir renk kazanır.
İkinci değişken hangi telin kullanıldığıdır; aynı ses kalın telde daha koyu duyulur. Kalın tel koyu renk verir.
Üçüncü değişken vibratonun genişliği ve hızıdır; geniş vibrato sesi ısıtır, dar vibrato ise berraklaştırır. Dördüncü değişken yay basıncı ile hızının oranıdır; bu oran değiştiğinde aynı gürlükte bile farklı bir renk elde edilir.
Bu dört değişken birlikte kullanıldığında geniş bir renk dağarı elde edilir. Seçim eserin karakterine bağlıdır.
Renk seçimi rastgele yapılmaz; eserin karakterine ve cümlenin yerine göre belirlenir. Seçilen renkler notaya işaretlenir ve ev çalışmasında aynı biçimde uygulanır.
Renk dağarı geliştikçe icra tekdüzelikten kurtulur ve anlatım gücü artar. Anlatım gücü buradan doğar.
Derslerimizde ses renkleri, dağar çalışmasının içinde ve eser üzerinde ele alınır.