Orkestra partileri solo partilerden yapı ve gereklilik bakımından belirgin biçimde ayrılır.
Viyolonsel bölümü çoğunlukla sekiz ile on iki kişiden oluşur ve tek bir ses gibi duyulmalıdır. Tek ses izlenimi hedeflenir.
Bu nedenle bölüm içinde yay yönü ve yay bölgesi birlikte belirlenir. Topuk ya da uç bölgesi bütün bölüm için ortak seçilir.
Yay yönleri grup şefi tarafından kararlaştırılır ve partiye yazılır.
Farklı yay yönleri hem görsel hem işitsel dağınıklık yaratır. Ortak parmak düzeni tonlamayı da toplar.
Parmak numaraları da çoğu zaman ortak belirlenir ve tonlama birliği sağlanır.
Partilerde uzun bekleme bölümleri bulunur ve bu bölümler ölçü sayılarak izlenir. Kimi partide onlarca ölçü boyunca susulur ve sayım sürdürülür.
Sayma hatası girişin kaçırılmasına yol açar ve toplulukta hemen duyulur. Sayım içten sürdürülür.
Orkestra bölümleri sınavlarda da sorulur ve hazırlığı ayrıca yapılır. Sınav listeleri her yıl kurumlar tarafından yayımlanır.
Bu bölümler ezberlenir ve tempo ile karakter kaynak kayıtlardan öğrenilir. Kaynak kayıtlar dinlenir.
Derslerimizde orkestra dağarı, topluluk çalışmasına hazırlık olarak ayrıca ele alınır.